رویاها و آرزوهای دست نیافتنی!

چند روز پیش توی یه برنامه ای که خبر های جالب از نقاط مختلف رو نشون می داد یه ماجرایی شنیدم که خیلی به نظرم جالب اومد و تازگی داشت . خبر در مورد جسیکا دختر 16 ساله استرالیایی بود که تونسته بود به تنهایی طی 7 ماه دور دنیا رو با قایق طی کنه . راستش جرات و جسارت این دختر خیلی به نظرم تحسین برانگیز اومد. اینکه به مدت 7 ماه در وسط اقیانوسها تنها باشی خیلی وحشتناکه برای من که حتی تصور یک شب هم غیر قابل تحمله .خیلی دلم می خواد انگیزه این دخترو بدونم که حاضر شده توی همچین سنی تجربه ای رو کسب کنه که خیلی ها حتی با فکر کردن بهش وحشت می کنند. البته مثل اینکه از همین الان داستان سفرشو با یه قیمت زیاد به یک انتشارات معروف فروخته و من مثل خیلی ها مشتاقم که خاطراتشو بخونم . اینکه در طی این 7 ماه روز ها شو چطور توی یک قایق می گذرونده و در طی این مدت به چی فکر می کرده .
در واقع چیزی که بیشتر از هر چیز دیگه برای من جالبه اینه که آرزوهای ما هر قدر هم که بزرگ و غیر ممکن به نظر بیاد اما باز دست یافتنین فقط بستگی به ما داره که چقدر بهشون بها بدیم و این جرات و جسارت رو داشته باشیم تا هر سختی رو بخاطرش تحمل کنیم مثل انوشه انصاری یا این دختر و خیلی های دیگه که به این نتیجه رسیدند که این دنیا تنها ارزشش اینه که ما رو بتونه به آرزوهای قلبیمون برسونه و اگه غیر از این باشه می شه زندگی من و خیلی های دیگه که توی آنچنان یکنواختی گیر کرده که حتی نمی تونیم غیر از این حالت ، حالت دیگه ای رو تصور کنیم . تا زمانی که یه چنین خبر هایی رو می شنویم . یه عده که مثل من کلی ذوق می کنند و البته یه کمم حسرت می خورند و یه عده که دیگه از من خیلی بدترند و تازه کاره این جور آدم ها رو زیر سوال می برند و مسخره می کنند !!!
لطفا هر کسی که این مطلبو می خونه توی قسمت نظرات آرزوی غیر ممکنی که همیشه توی رویاهاش بوده رو صادقانه مطرح کنه و ما رو هم توش شریک کنه :)
خجسته باد نام خداوند ، نیکوترین آفریدگاران