گفتی که :

"چو خورشید ، زنم سوی تو پر ،

چون ماه ، شبی می کشم از پنجره سر! "

اندوه ، که خورشید شدی ،

تنگ غروب!

افسوس،

که مهتاب شدی ،

وقت سحر!

                                                   فریدون مشیری